Zou gebruikt kunnen worden bij interpretatiefouten
ASGB: tekst Kaderwet over opschorting RIZIV-nummer is te ruim
De mogelijkheid om een RIZIV-nummer op te schorten is in de nieuwe versie van de Kaderwet nog steeds veel te ruim gedefinieerd, zegt ASGB/Kartel. Het syndicaat vraagt de leden van de Commissie Gezondheid om de tekst te amenderen.
De mogelijkheid om het RIZIV-nummer op te schorten is bedoeld om bij gevallen van ‘zware fraude’ (denk aan de thuisverpleegkundige uit Houthulst) te voorkomen dat een zorgverstrekker prestaties blijft aanrekenen.
Artikel 2 van het ontwerp van Kaderwet (II) voegt daarom in de ZIV-wet de volgende bepaling in:
“§ 1/1. De Kamers van eerste aanleg en de Kamers van beroep kunnen, op vraag van de Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle, een opschorting van het RIZIV-nummer opleggen als alternatief op de administratieve geldboete voor de inbreuken voorzien in artikel 73bis, 1° tot en met 4° wanneer de waarde van de betwiste verstrekkingen hoger is dan 35.000 euro.”
Volgens ASGB/Kartel is dit nog steeds veel te ruim geformuleerd, en vat de bepaling ook nomenclatuurfouten die een interpretatiekwestie kunnen zijn. “Uiteraard is bij een dergelijke fout een sanctie op zijn plaats, maar daarvoor volstaat een administratieve geldboete echt wel en is geen alternatief (lees: de opschorting van het RIZIV-nummer) nodig”, zegt ASGB.
Lees ook: Aangepast ontwerp van Kaderwet ingediend bij de Kamer
"Toepassingsgebied is ruimer"
Op LinkedIn stelt ook Christophe Lemmens, advocaat-partner bij Dewallens & partners, dat er ruis zit op de bedoeling van de wetgever en de tekst van de voorgestelde wet. “In de memorie van toelichting worden wel enkele voorbeelden gegeven (bv. het aanrekenen van niet-uitgevoerde prestaties), maar het toepassingsgebied van de ontworpen wettekst is veel ruimer.”
“Bovendien wordt in de memorie van toelichting zelf gezegd dat het slechts gaat om ‘voorbeelden’ van situaties waarin een opschorting van het RIZIV-nummer passend is. Zelfs uit de memorie van toelichting blijkt dus dat het toepassingsgebied ruimer is.”
Lemmens stelt voor om de formulering aan te scherpen naar analogie met art. 77sexies, §1, lid 2 van de ZIV-Wet m.b.t. de schorsing van uitbetalingen door de verzekeringsinstellingen aan een zorgverlener in het kader van de derdebetalersregeling. “Daarin wordt al melding gemaakt van de voorwaarde van het bestaan van ‘ernstige, nauwkeurige en met elkaar overeenstemmende aanwijzingen van bedrog’.”
Grensbedrag snel bereikt
Het grensbedrag van 35.000 euro lijkt hoog, maar het gaat wel over een periode van drie jaar. Op LinkedIn had Lieselot Brepoels (ASGB) eerder al een voorbeeld aangehaald uit haar eigen discipline, nucleaire geneeskunde, waaruit blijkt dat een arts op drie jaar snel aan dat bedrag kan komen.
"0746012, de tracer gebruikt bij DAT-scans, is een nomenclatuurnummer van 749 euro. Reken er de scan bij en je komt op een totaalbedrag van ongeveer 1.000 euro."
Deze tracer mag slechts 1x in de loop van het leven worden aangerekend. "Dat klinkt simpel, maar elke nucleaire dienst slikt een aantal keer per jaar deze tracer als verliespost, omdat niemand, ook niet de patiënt, weet dat deze scan al eens gebeurd is en de mutualiteit dan uiteindelijk de factuur 'betwist'.”
"Begrijp ons niet verkeerd : ook de zorgverlener die ten bedrage van 35.000 euro fouten maakt, moet gecorrigeerd worden, maar in dergelijk geval moet een terugvordering annex boete toch volstaan? Of een kordate doch vriendelijke vaderlijke tik van de beroepsvereniging?", vindt Brepoels.
Ze wijst er voor de volledigheid nog op dat van het aangerekende honorarium van 1.000 euro de aankoopprijs van de tracer (755 euro op factuur) en de afhoudingen door het ziekenhuis op de rest van het bedrag afgetrokken moeten worden.
