Vandenbroucke wil lijst van gevalideerde telemonitoringsystemen
Volksvertegenwoordiger Hervé Cornillie (MR) stelde een schriftelijke parlementaire vraag aan minister Vandenbroucke over de officiële erkenning van gespecialiseerde sites als ambulante zorginstellingen.
Herman Nys, em. prof. medisch recht KU Leuven
België kent een algemene trend waarbij technische en complexe zorgverstrekking gedecentraliseerd en dichter bij de burger wordt gebracht. Heel wat ziekenhuizen in middelgrote of kleine regionale steden openden zo lokale afdelingen, waar de patiënten terechtkunnen voor gespecialiseerde consulten en technische zorgverstrekking.
Die evolutie is positief omdat er ingespeeld wordt op een groeiende vraag naar toegankelijkheid en nabijheid. Er rijzen evenwel ook vragen op het stuk van de organisatie, de erkenning en de complementariteit van de verschillende zorgniveaus.
Erkenning van poliklinieken niet mogelijk
Cornillie vroeg de minister hoe het dossier over de erkenning van gedecentraliseerde dagziekenhuizen evolueert, met name voor disciplines zoals oncologie. Vandenbroucke antwoordde dat er binnen de huidige ziekenhuiswetgeving geen juridisch kader bestaat voor de erkenning van poliklinieken. Dat geldt zowel voor poliklinieken op de hoofdcampus van het ziekenhuis als eventuele andere sites met of zonder mogelijkheid tot overnachting.
Er zijn voor ziekenhuizen geen obstakels om antennes te openen waar ambulante consultaties kunnen plaatsvinden. Een aparte kwestie betreft een chirurgisch of niet-chirurgisch dagziekenhuis op een locatie die is geïsoleerd van de rest van het ziekenhuis. Voor zulke dagziekenhuizen bestaan er wel reeds erkenningsnormen.
Druk op de eerste lijn verlichten
Vervolgens werd gevraagd welke oplossingen de minister overweegt om de druk op de eerste lijn, die momenteel overbelast is, te verlichten en tegelijkertijd de toegang tot een kwaliteitsvolle technische zorgverstrekking te garanderen. In zijn antwoord verwees de minister naar een aantal initiatieven die in het verleden zijn gelanceerd om ziekenhuisexpertise te delen met eerstelijnswerkers en hen op die manier te ondersteunen bij de behandeling van aanvragen voor meer gespecialiseerde zorg.
Deze omvatten initiatieven voor thuishospitalisatie (oncologie en intraveneuze antibioticatherapie), evenals bepaalde programma's in verband met ernstige neurodegeneratieve ziekten (Parkinson, multiple sclerose, amyotrofische laterale sclerose, Huntington). Verder verwees hij naar de lopende hervorming van het ziekenhuislandschap. Hieruit zouden bijkomende vormen van organisatiestructuren naar voor kunnen komen die een nauwe interactie tussen ziekenhuizen en de eerste lijn realiseren.
Gevalideerde telemonitoringssystemen
Een derde vraag polste hoe de minister de proefprojecten inzake telemonitoring in het Belgische zorgsysteem wil integreren en algemeen ingang wil doen vinden om de complementariteit tussen de zorgverstrekking in de ziekenhuizen en de opvolging bij de patiënt thuis te versterken. Volgens de minister biedt het gebruik van telemonitoring zeker ook mogelijkheden om de complementariteit tussen ziekenhuiszorg en monitoring thuis te versterken.
De huidige ontwikkelingen zijn gericht op het opzetten van een gestandaardiseerd systeem voor het voorschrijven van telemonitoringapparatuur en voor het delen van de informatie die via deze apparatuur wordt verzameld. Het doel is om de keuze van apparatuur voor professionals te vereenvoudigen door een lijst op te stellen van gevalideerde telemonitoringsystemen die aan deze normen voldoen, afhankelijk van het type pathologie dat de patiënt vertoont, maar ook om het mogelijk te maken dat de bij de patiënt geregistreerde gegevens rechtstreeks kunnen worden opgehaald uit de medische dossiers van de professionals (ziekenhuis of eerstelijns zorg) die verantwoordelijk zijn voor de medische follow up van de patiënt.
Grensoverschrijdende samenwerking
Tenslotte vroeg het liberale kamerlid hoe de minister de complementariteit ziet van de diensten in de grensgebieden, waar grensoverschrijdende samenwerking een bijkomende hefboom kan vormen om de toegankelijkheid voor de patiënten te verbeteren. De minister was het met de vraagsteller eens dat in grensgebieden zeker moet gekeken worden naar de mogelijkheden om specialistische zorg complementair te ontwikkelen en aan te bieden. Er bestaan heel wat lokale samenwerkingsinitiatieven die mee vanuit de betrokken overheden ondersteund worden, onder meer door een vereenvoudigde administratieve afhandeling van de terugbetaling van zorg.
